Usuwanie tarczycy

Usunięcie tarczycy można podzielić na dwa rodzaje

  • Tyreoidektomia – usunięcie operacyjne całej tarczycy. Stosuje się ją w przypadku raka tarczycy lub wola niezłośliwego, pod pełną narkozą.
  •  Strumektomia – częściowe usunięcie operacyjne tarczycy. Stosowana najczęściej w przypadku znacznego powiększenia płatów tarczycy, dużych guzów lub dużego wola. Również wykonuje się ją pod narkozą.

Wskazania do całkowitego lub subtotalnego usunięcia tarczycy

Częściowego:

  • wole guzowate (nadczynne oraz obojętne)
  • wole miąższowe (nadczynne oraz obojętne)
  • zapalenia tarczycy (na przykład podczas przebiegu choroby Hashimoto)

Jednego płata:

  • w przypadku guza pęcherzykowatego na jednym płacie, podczas gdy drugi jest nienaruszony

Całkowite:

  • nowotwór tarczycy

Prawie całkowite:

  • szerokie zmiany miąższu w przebiegu wola guzowatego

 Przed operacją

Przed operacją usunięcia częściowego lub całkowitego tarczycy należy wykonać badania krwi – morfologię, pod względem stężenia elektrolitów, a także wskaźniki krzepnięcia krwi, funkcji nerek oraz poziomu CRP. Dodatkowym badaniem krwi jest oznaczenie poziomu hormonów tarczycy. Poza tym należy zbadać ciśnienie i wykonać badanie RTG klatki piersiowej. Niezbędne jest również EKG. Przed zabiegiem trzeba też ocenić ruchomości strun głosowych – dlatego niezbędna jest wizyta u laryngologa.

Przebieg operacji

Podczas operacji pacjenta kładzie się na plecach, a głowę lekko odchyla do tyłu, by umożliwić dostęp do narządu. Po przygotowaniu, chirurg wykonuje cięcie kołnierzykowe na wysokości jednego do dwóch centymetrów nad dołem szyjnym. Granicę wyznaczają brzegi mięśnia  mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Następnie płaty skórne zostają odciągnięte hakami, dzięki czemu możliwy jest dostęp do płatów tarczycowych. Mięśnie, które otaczają tarczycę są odpreparowane i odchylone na boki. Gdy chirurg widzi narząd, ustala, czy będzie to całkowita czy częściowa resekcja.

W przypadku usunięcia całkowitego, podwiązuje się naczynia zaopatrujące tarczycę, a przytarczyce uwidacznia i zabezpiecza. Nerw krtaniowy również się uwidacznia i odpreparowuje. Cały płat oddziela się od tchawicy i usuwa razem z płatem piramidowym, jeśli ten jest.

W przypadku usunięcia częściowego, zaopatruje się naczynia jednego płata, a sam gruczoł tarczycy jest usunięty częściowo. Resztę narządu przymocowuje się do tchawicy.

 Gruczoł wycina się klinowo i pozostawia tkaknę miąższową wielkości dużej wiśni, ewentualnie śliwki. W miejsce usuniętej tarczycy wkłada się dren ssący. Tkanki, które są usunięte na bok, zbliża się do siebie. Zszywa się mięśnie podłużne, mięsień szeroki szyi, a także skórę i tkankę podskórną. Stosuje się szwy śródskórne, aby rana ładnie się zagoiła.

Po operacji

 Pacjent pozostaje w szpitalu przez około 4-5 dni po operacji. W ciągu doby po zabiegu mierzy się pacjentowi poziom wapnia, a w razie jego niedoboru, uzupełnia się go.

Najczęściej pacjent już wieczorem po operacji może wstawać, może jedynie czuć się lekko osłabiony. Czasem potrzebne są leki przeciwbólowe. Następnego dnia może już przyjmować płyny i jeść delikatne pokarmy. Dren lub dreny usuwa się po 2-3 dniach, a szwy po tygodniu.

Po zabiegu należy regularnie mierzyć poziom hormonu TSH.